Ἑκατὸν δύο
(102) χρόνια μετὰ ἀπὸ τὸν ἡρωϊκὸ ἀγῶνα γιὰ τὴν Αὐτονομία τῆς Βορείου
Ἠπείρου (17.2.1914) καὶ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ «Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας»
(17.5.1914), πραγματοποιήθηκαν στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι, τὴν Κυριακή, 15
Μαΐου 2016, οἱ καθιερωμένες ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως,
Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Ανδρέα, ἐκδηλώσεις.
Ἔτσι, τὸ
πρωΐ, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, τελέσθηκε ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ
Μνημόσυνο τῶν πρωτεργατῶν καὶ τῶν γενναίων Ἀγωνιστῶν τῆς Αὐτονομίας.
Στὴν συνέχεια,
τρισάγιο ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου καὶ
κατάθεση στεφάνου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ
Κονίτσης κ. Ανδρέα, ὁ ὁποῖος, κατόπιν μίλησε ἐπίκαιρα, ἀναφερόμενος στὴν
ὑπάρχουσα κατάσταση τῆς Χώρας, τὴν πορεία τῶν Ἐθνικῶν Θεμάτων, ἀλλὰ καὶ
τὶς προτεραιότητες τῶν συγχρόνων Πολιτικῶν ἀλλὰ καὶ τῶν συγχρόνων
Ἑλλήνων.
Τόνισε τὴν ἀνάγκη γιὰ ἀγῶνα, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Προσευχὴ μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα.
Ἀποτέλεσμα
θερμῆς Προσευχῆς καὶ ἀγῶνα τοῦ Μητροπολίτη Σεβαστιανοῦ, ἦταν ἡ
ἐπαναφορᾶ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ζητήματος στὸ προσκήνιο τῆς Ἱστορίας.
Μετὰ τὴν
ὁμιλία ἔγινε ἡ εἰρηνικὴ πορεία ὅλων τῶν προσκυνητῶν (Σ.Φ.Ε.Β.Α.,
ΠΑ.ΣΥ.Β.Α., Ἑλλαδιτῶν καὶ Βορειοηπειρωτῶν) μέχρι τὸ Μνημεῖο τῶν Πεσόντων
τῆς κωμοπόλεως.
Ἐκεῖ ἔγινε
σύντομο Τρισάγιο, κατάθεση στεφάνου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη καὶ στὸ τέλος
ἐψάλη ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος, ἀφοῦ προηγουμένως ἐγκρίθηκε διὰ βοῆς ψήφισμα, τὸ
ἀνέφερε τὰ ἑξῆς:
«1) Ζητᾶμε
ἀπὸ τὴν Ἀλβανία νὰ σταματήσῃ τὴν ἀνθελληνικὴ στάση της ἀπέναντι στοὺς
Βορειοηπειρῶτες, πότε γκρεμίζοντας ἱεροὺς Ναούς, πότε ἁρπάζοντας
αὐθαίρετα τὶς περιουσίες τῶν Ἑλλήνων, καὶ πότε διαγράφοντας ἐτσιθελικὰ
ἀπὸ τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ὅσους Βορειοηπειρῶτες ζοῦν καὶ ἐργάζονται
μακριὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα τους. Αὐτὸ τὸ ἐξωφρενικὸ μέτρο ἀποβλέπει στὸ νὰ
χάσουν οἱ Βορειοηπειρῶτες τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίζουν στὴν Πατρίδα τους !
2) Ζητᾶμε
νὰ σταματήσῃ ἡ Ἀλβανία νὰ ὑποδαυλίζῃ τὶς ὀρέξεις τῶν «Τσάμηδων» γιὰ
ἀνύπαρκτες ἀποζημιώσεις καὶ γιὰ περιουσίες στὴν Ἑλλάδα.
3) Ζητᾶμε
ἀπὸ τοὺς Βορειοηπειρῶτες νὰ εἶναι μονοιασμένοι μεταξύ τους. Ἡ ἰσχὺς ἐν
τῇ ἑνώσει, ἀφοῦ μάλιστα μπροστά μας ἔχουμε σκληρὸ ἀγῶνα.
4) Ζητᾶμε,
ἀκόμη ἀπὸ τὴν «ΟΜΟΝΟΙΑ» νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα ὅσων ἐπρόδιδαν τοὺς
συμπατριῶτες τους, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος, καὶ
παραμένουν ἀμετανόητοι.
5) Ζητᾶμε
ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση καὶ τὴν Ἀντιπολίτευση τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος νὰ
ἐνδιαφερθῇ, ἐπὶ τέλους, καὶ γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, γιὰ νὰ μὴ προστεθῇ
στὶς ἤδη ὑπάρχουσες μιὰ ἀκόμη «χαμένη Πατρίδα». Ὄχι ἐνδιαφέρον μόνο γιὰ
τὰ οἰκονομικά, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ ἐθνικὰ ζητήματα, γιὰ νὰ καταξιώσουμε ἔτσι
τὴν κληρονομιὰ τῶν ἐνδόξων προγόνων μας. Τέλος,
6)
Παρακολουθοῦμε μὲ συγκίνηση τὸ δρᾶμα τῶν προσφύγων, ποὺ βρίσκονται στὴν
Χώρα μας. Καὶ ζητᾶμε ἀπὸ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἀμερικὴ νὰ ἐνεργήσουν μὲ
ἀποφασιστικότητα, ὥστε νὰ σταματήσῃ ὁ πόλεμος, τὸσο στὴν Μέση Ἀνατολή,
ὅσο καὶ σὲ ἄλλες περιοχὲς τοῦ κόσμου. Μόνον ἔτσι θὰ μπορέσουν οἱ
πρόσφυγες νὰ ἐπιστρέψουν μὲ ἀσφάλεια στὴν πατρίδα τους καὶ νὰ ἐπιδοθοῦν
στὰ εἰρηνικά τους ἔργα ».
