Βρισκόταν στην οδό Σόλωνος 60 όπου είχε μεταφερθεί πριν από 21 χρόνια από την οδό Σταδίου. Για χρόνια προσέλκυε ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών αλλά και πολιτικούς. Από το 1855 μέχρι σήμερα υπήρξε πολιτιστικός κόμβος -σε συνδυασμό με τις ομώνυμες εκδόσεις, οι οποίες συνεχίζονται κανονικά. Η γνώση των βιβλιοπωλών του, η πληρότητα των τίτλων (στο θρυλικό του υπόγειο), η βιβλιοφιλική ατμόσφαιρα και ευγένεια των ανθρώπων του ήταν τα στοιχεία που δημιούργησαν την επιτυχία του.
Η δραστηριότητα της «Εστίας» θα συνεχιστεί μόνο με την έκδοση βιβλίων.
«Το κακό είναι ότι χάνονται διαρκώς σημεία πώλησης», λέει η Πόπη Γκανά από τις εκδόσεις «Μελάνι» και η άποψή της ταυτίζεται και με άλλους εκδότες που επισημαίνουν ότι «έχει μονοπωληθεί πλέον η αγορά βιβλίου από 3 βιβλιοπωλεία στο κέντρο».
Τελικά ο λόγος που έκλεισε η «Εστία» είναι η κρίση; Δεν συμφωνούν όλοι σ’ αυτή την εκτίμηση. Κάποιοι θεωρούν ότι ο πρώτος λόγος ήταν η μεγάλη πτώση της αγοράς στο κέντρο. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι έχασε το συγκριτικό της πλεονέκτημα, που ήταν ότι εκεί, γύρω από τους πάγκους της, αλλά και μέσα στο γραφείο της κυρίας Μάνιας Καραϊτίδη, υπήρχε η συναναστροφή, η συνάντηση, η ζύμωση. «Τα βιβλιοπωλεία πρέπει να προσφέρουν γνώση και να γίνονται τόπος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων. Αλλιώς θ’ αγοράζουμε όλοι είτε από τα σούπερ μάρκετ είτε από τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία. Στα βιβλιοπωλεία όμως, κι όχι μόνο στην “Εστία”, ανακαλύπτεις βιβλία που δεν γνωρίζεις κι αυτή είναι η μεγάλη προσφορά του παραδοσιακού βιβλιοπωλείου», λένε κάποιοι που γνωρίζουν πολύ καλά την αγορά βιβλίου.
Οι λόγοι και οι ερμηνείες είναι η μία όψη, η ορθολογιστική. Η άλλη όψη είναι οι μνήμες πολλών ανθρώπων μ’ ένα ιστορικό βιβλιοπωλείο. «Η “Εστία” υποστήριζε τα καλά βιβλία και έδωσε μεγάλες μάχες για την αξιοπρέπεια του βιβλίου. Υπήρχε ένας τόνος σεβασμού και ποιότητας μέσα εκεί» λέει ο Σταύρος Πετσόπουλος.
